Acoustically Driven Review by Prog-Nose ( Belgium based prog rock website)

Translated by Monique Spruit

Original Review here

Tracklist:

Introduction - Why did you go – The easy road – Echoes in the dark – Come back to me – Cross that line – The golden palace – The shadows and the wind – Wonderworld – Different world – Circus – Blind eye – Traveller in time – More fool you – Lady in black – Medley (The wizard / Paradise / Circle of hands)

Musicians:

Mick Box: Guitar, vocals

Lee Kerslake: Drums, vocals

Trevor Bolder: Bass, vocals

Phil Lanzon: Keyboards,vocals

Bernie Shaw: Vocals

Guest musicians:

Ian Anderson: Flute (track 11-12)

The Uriah Heep Classic Rock Music Ensemble:

Liz Chi Yen Liew: First violin

Sarah Chi Liew: Second violin

Saskia Tomkins: Viola

Pauline Kirke: Chello

Steafan Hannigan - Uillean: Bagpipes and percussion

Melvin Duffy: Pedal steel en slide guitar

Kim Chandler: Flute (track 3-7-14)

Pip Williams: Acoustic Guitar (track 15)

Website:

www.uriah-heep.com

 

Back in 1979 it was the first time I saw Uriah Heep in concert at Jazz Bilzen. I’ve always remembered that concert as it was so energetic and thrusting. Ken Hensley’s keyboards were so dominantly present that the lesley organ sound remains stamped in  my memory. I have stayed a Heep fan ever since, bought different albums by them but when Hensley left the band, I sort of lost track of the band. Up until the year 200o when they were scheduled to appear at Boerenrock. After 21 years I saw the glory from the past on stage and to be honest, it wasn’t a bad show but in no way it could match up to my memory from the past. The main reason being that Mick Box is very much in the foreground while it used to be the keyboards that ruled. Because of this one had the feeling it was more like a hard rock band instead of a symphonic band and I regretted that.

 

Nevertheless, because of this performance I paid more attention to Heep and when “Acoustically Driven” was released, I purchased it right away. And yes, on this almost completely acoustical CD they manage to reach the glory level once again. Vocalist Bernie Shaw can sing without having to try to get on top of the guitar violence. The atmosphere of the album brings out reveries, the evaporated times come to a standstill and the memories come back to the surface. The album has been put in a fantastic cover by Roger Dean, just like in the past. On this album the band gets assistance from the Uriah Heep Classic Rock Ensemble, which is made up out of strings, flute players, an extra percussionist and a guitar player. They play a remarkable prominent role on this CD. Also guest flutist Ian Anderson from Jethro Tull plays along on two songs (Circus and Blind Eye). This must have been some party at the Mermaid Theatre in London on December 9, 2000.

 

The recording quality is excellent, in short a feast for your ears. “The Easy Road”, “Come Back To Me” and “Wonderworld” are performed so well that I was almost in goose-flesh all over. All of this means that “Acoustically Driven” was the top album of 2001 for me. With albums like this Uriah Heep may continue for a long, long time. I am already looking forward to their next album. Heep Heep Uriah.

 

Report: Jany

 

 

 

 

URIAH HEEP: Acoustically Driven

URIAH HEEP: Acoustically Driven

Uitgave: 2001
Nr. 5022802206768
Classic Rock Legends
Totale duur: 75’07’’
Tracklijst:
Introduction - Why did you go – The easy road – Echoes in the dark – Come back to me – Cross that line – The golden palace – The shadows and the wind – Wonderworld – Different world – Circus – Blind eye – Traveller in time – More fool you – Lady in black – Medley (The wizard / Paradise / Circle of hands)
 
Muzikanten:
Mick Box: Gitaar, zang
Lee Kerslake: Drums, zang
Trevor Bolder: Bas, zang
Phil Lanzon: Toetsen, zang
Bernie Shaw: Zang
 
Gastmuzikanten:
Ian Anderson: Dwarsfluit (track 11-12)
The Uriah Heep Classic Rock Music Ensemble:
Liz Chi Yen Liew: Eerste viool
Sarah Chi Liew: Tweede viool
Saskia Tomkins: Viola
Pauline Kirke: Chello
Steafan Hannigan - Uillean: Doedelzak en percussie
Melvin Duffy: Pedal steel en slide gitaar
Kim Chandler: Dwarsfluit (track 3-7-14)
Pip Williams: Akoestische gitaar (track 15)
 
Website:
www.uriah-heep.com

In 1979 zag ik Uriah Heep voor het eerst aan het werk in Jazz Bilzen. Het optreden is me altijd bijgebleven omdat het zo energiek en stuwend was. Het toetsenwerk van Ken Hensley was zo prominent aanwezig dat de lesley orgel sound voor altijd in mijn geheugen staat gegrift. Ik ben altijd al een Heep fan gebleven, en heb nog veel werk van hen gekocht, maar toen Hensley het schip verlaten heeft ben ik ze toch een beetje uit het oog verloren. Tot ze in het jaar 2000 geprogrammeerd stonden op Boerenrock. Na 21 jaar zag ik de glorie van weleer weer eens terug op een podium en eerlijk gezegd het was geen slecht optreden maar het kon in de verste verte mijn herinnering van vroeger niet evenaren. De hoofdreden hiervoor was dat nu de gitaar van Mick Box op de voorgrond zit terwijl vroeger dus de toetsen. Hierdoor kreeg je meer het gevoel dat het om een hardrockband ging ipv een symfonische rock groep en dat vond ik zeer spijtig.

Door dit optreden ben ik wel terug een beetje meer aandacht aan Uriah Heep gaan schenken vandaar dat ik "Acoustically driven" dadelijk na het uitkomen heb aangeschaft. En ja op deze bijna volledige akoestische cd halen ze weer het niveau van jaren terug. Zanger Bernie Shaw kan hier weer zingen zonder zich boven het gitaargeweld te moeten uitschreeuwen. De sfeer van het album brengt mijmeringen te weeg, de vervlogen tijd blijft even stil staan en de herinneringen komen terug boven. Het album steek ook weer terug in een fantastische hoes van Roger Dean net als toen. De groep wordt hier bijgestaan door het Uriah Heep Classic Rock Ensemble bestaande uit strijkers, fluitisten, extra percussionist en gitarist. Ze spelen een opvallend vooraanstaande rol op deze cd. Ook gastfluitist Ian Anderson van Jethro Tull speelt op 2 nummers (Circus en Blind eye) mee. Wat voor een feestje moet dat optreden van zaterdag 9 december 2000 in the Mermaid Theatre in Londen geweest zijn.

De opname kwaliteit is uitstekend, kortom een echt festijn voor het oor. ‘The easy road’, ‘Come back to me’ & ‘Wonderworld’ worden zo mooi gebracht dat je er haast kippenvel van krijgt. Dit alles maakte voor mij in elk geval dat "Acoustically driven" het album van het jaar 2001 was. Met zo’n album mag Uriah Heep voor mijn part nog jaren meegaan. Ik kijk al uit naar het volgend album. Heep Heep Uriah.

Bespreking: Jany
Laatst bijgewerkt: 19 januari 2002 .
Alle rechten voorbehouden. Copyright © 2002.